سارینا تموم هستی مامان و بابا

  الهی ، امشب آمده‌ام تا به چهارده نور پاک، تو را قسم دهم   و والاترین کتاب را بر سر بگیرم و بالاتر روم  ، مرا به خویش وامگذار و در این شب   با بهترین دوستانت هم‌نشین کن و از خویش مران ، که بی‌تو حیرانم و سرگردان . . .   عزیزم، امسال هم خدا رو شکر تونستیم که برای مراسم شب قدر به مسجد بریم با اینکه از هر گونه فضولی کم نگذاشتی و برای یک لحظه هم نمی نشستی و فقط در حال راه رفتن بودی ... با کمک های الهام و عارف و زهرا و مامانی منیژه تونستم تا آخر مراسم در مسجد بمونم ... هر سه شب احیا را تا ساعت 4 صبح همراه ما بیدار بودی ... خدا رو...

هر سال مامان جونی شون روز ١٥ ماه رمضان رو به مناسبت تولد امام حسن مجتبی(ع) آش نذری میدن... و چند سالی هست که این روز برای من و بابایی هم یک خاطره شیرین رو به همراه داره. روز ١٥ ماه رمضان سال ١٣٨٦ جشن نامزدی من و بابایی برپا شده بود. یادش به خیر چه قدر زود گذشت... روز اول ماه رمضان برای اولین بار بابایی برای خواستگاری به خونمون اومد و تا روز ١٥ ماه رمضان جشن نامزدی ما برپا شد. و امسال در پنجمین سالگرد نامزدی مون این ماه خوشگل رو توی آسمون زندگی مون داریم: و از خدای خودم ممنونم که اون ایام کمکم کرد و بهترین انتخاب زندگی ام رو انجام دادم  و ازش می خوام که جمع...

امسال هم خدا رو شکر دومین ماه رمضانی بود که با ما بودی.... خیلی دختر صبوری بودی و به هر سختی که بود، خدا کمکم کرد و تونستم تمام روزه هام رو بگیرم ( برعکس دوسال پیش که نتونسته بودم که سال اول به خاطر اینکه سارینا خانوم تو دلم بود و سال دوم شما فقط شیر من رو میخوردی و من نتونستم که روزه بگیرم.)   ماه رمضان امسال علاوه بر اینکه هوا خیلی گرم بود و شما هم شیر من رو می خوردی و خیلی تشنه می شدم، به قدری بعضی مواقع نزدیک افطار خودت رو لوس می کردی و کلی شیرین کاری انجام می دادی و من هم با تمام توانم تو رو تشویق می کردم و کلی قربون صدقه ات می رفتم و گرفتن ماچ و بوسه های آب دار که دیگه هیچ توانی برام نمی موند و یک ...

                                                  عزیز دلم، توی این ماه خیلی تغییراتت به چشم میامد.....     کاملا می تونی چشم، گوش، دماغ، زبون، مو و حتی دست و پا رو به ما نشون می دی ولی به شرطی که حواست به اطراف نباشه و در حال فضولی نباشی... (از 2 ماهه قبل هم تقریبا می تونستی ولی توی این ماه کامل تر شده)   مامان: سارینا عطسه کن... سارینا : دست می گذاره ج...

الهی فدات بشم ، که در چندین حالت قیافه ات این شکلی می شه.... خیلی بامزه می شی... 1- وقتی مثلا زمین می خوری و دردت میاد، سریع با این قیافه میای طرفم و من باید اول خانوم رو بوس کنم و محلی که دردش اومده رو ناز کنم و با هم بریم و مکانی که زمین خورده رو اه ه  کنیم...... 2- وقتی کار بدی کرده ای یا به چیز خطرناکی دست زده ای و من برایت اخم می کنم با این قیافه میای تو بغلم و من رو بوس می کنی تا مثلا از دلم در بیاری... 3- وقتی چیزی رو می خوایی و بهت نمی دیم ، قیافه ات رو این جوری می کنی و از ما یک کمی فاصله می گیری و این یعنی که خانوم قهر کرده و ما باید بریم منت کشی خانوم... 4- وقتی بچه ها دارن تو بازی دعوا می کنن با ...

  عزیزم، جوجوهایی که دایی محمد برات آورده بود بزرگ شده بودن و نمی تونستن تو قفس زندگی کنن ... به همین خاطر جوجه ها رو به دایی محمد شون دادیم و ایشالاه تا زمستون دوباره جوجوهای کوچولو برات می گیریم... بهتر هم شد چون یک کمی جوجه ها برات تکراری شده بودن و هم اینکه یک کمی ازشون دور باشی بعد یک مدتی برات دوباره تازگی دارن... شب بعد از سالگرد ازدواج مون دایی محمد و زندایی میترا برای افطاری اومدن خونمون که جوجه ها رو هم ببرن.... ولی دایی محمد از باغ سبز برات خرگوش آورده بود ، که خیلی خیلی ذوق زده شده بودی و تمام مدتی که دایی شون خونمون بودن از کنار قفس رد نمی شدی و با تمام هیجان همه رو صدا می زدی که بیان خرگوش رو ببینن...

دخترم سارینا جون، با این کارهات واقعا که دست پسرها رو از پشت بسته ای : تقریبا دو روز قبل از ماه رمضان عمو مهدی و زنعمو ایمانه و فائزه  به سمنان اومدن  که ما پنج شنبه شب ( 29 تیر ماه) تصمیم گرفتیم برای شام خوردن با هم بریم پارک... عکس بالا مربوط می شه به دو ساعت قبل از رفتنمون ، من و بابایی در حال صحبت کردن بودیم که متوجه شدیم، خانوم خانوما داره ما رو با صدای اتتتت اتتت صدا می زنه ، وقتی سر برگردوندیم و شاهکار جدیدت رو دیدیم داشتیم شاخ در میاوردیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! خیلی کار خطرناکی بود، خیلی ماهرانه کشو رو خالی کرده بودی و رفته بودی داخلش نشسته بودی و داشتی کشوهای کناری رو هم با تسلط کامل به هم ...

    ٩ مرداد سال ١٣٨٧.............. یکی از بهترین خاطرات من و محمد رقم خورد...........       خوشبختي من در بودن باتو است و روز رسيدن به تو تقدير خوشبختي من است. وجود پر مهرت و نگاه گرمت دنيايي از پاكي و صفا برايم به ارمغان آورد، زيباترين گل دنيا , دختر زيبايمان را به من هديه دادي ، خوب من براي توصيف مهرباني‌هايت واژه‌ها ياري نمي‌دهند . چرا كه تو خود قاموس مهرباني هستي       و من خوشحالم كه سالي ديگر بر عمر زندگي مشتركمان افزوده شد .       همسر عزیزم :   آمدنت...

دختر عزیزم ...... آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی...صبور باش و مرا درک کن... اگر هنگام غذا خوردن لباسهایم را کثیف میکنم....و یا هنگامیکه نمیتوانم لباسهایم را بپوشم...صبور باش و زمانی را به یاد آور که  ساعت ها صرف می کردم تا همین کارها را به تو یاد بدهم.   اگر زمانی که صحبت میکنم حرفهایم تکراری است و یا کلماتی را چندین بار تکرار میکنم...صبور باش و حرفهایم را قطع نکن و به حرفهایم گوش فرا بده....هنگامی که خردسال بودی برای اینکه کلمه ای رو یاد بگیری، هزار بار اون رو تکرار می کردم .   وقتی نمی خواهم حمام کنم ....نه مرا سرزنش کن و نه شرمنده...زمانی را بیاد آور که تو را با هزار و یک بها...